Yoğun Bakım Ünitesinde Obezite
Synopsis
Özellikle son on yılda obez birey sayısındaki artış, obez hasta sayısındaki artışı beraberinde getirmiş; yoğun bakım ünitelerine değişik endikasyonlar nedeniyle kritik bakım almak üzere obez hasta yatış sıklığının artması da kaçınılmaz bir sonuç olmuştur. Obez hastanın tedavi ve bakımı, tüm yoğun bakım ekibi için pek çok zorluğu içermektedir. Yoğun bakım ünitesinde obez hastaların bakımı sadece kiloları nedeniyle değil, aynı zamanda tedavi ve bakımı etkileyen, morbidite ve mortaliteyi artıran çok sayıda patofizyolojik değişiklik nedeniyle de zordur. Yoğun bakıma kabul edilen obez hastalar için düşünülmesi gereken en önemli nokta, hastada yaşanabilecek patofizyolojik farklılıklar olmalıdır. Bu nedenle, yoğun bakıma kabul edilen obez hastaların mevcut hastalıklarını tedavi ederken, obeziteye bağlı gelişebilecek fizyolojik değişiklikler ve riskler mutlaka göz önünde bulundurulmalı ve gelişebilecek sorunlara yönelik önlemler önceden alınmalı ve en uygun tedavi ve bakım şekli seçilmelidir. Yoğun bakım ünitesi hastayı fiziksel, sosyokültürel, psikospiritüel ve çevresel boyutta etkileyen birçok olumsuz faktörü içermektedir. Girişimsel işlemlerin yoğun olarak uygulandığı, morbidite ve mortalite oranlarının yüksek olduğu yoğun bakım ünitelerinde, tedavi ve bakım alan hastaların ünitede yatış süresince bireyselleştirilmiş kaliteli bakım almaları doğrultusunda, hemşirelere önemli sorumluluklar düşmektedir. Yoğun bakım ünitelerinde daha sık görmeye başladığımız obez hastanın beraberinde getirebileceği problemlere hazırlıklı olmak, hasta ve sağlık profesyonelleri açısından güvenli bir yaklaşımı ve daha hızlı iyileşme sürecini mümkün kılar. Tedavi ve bakımın temel amacı; obezitenin hasta üzerindeki olumsuz etkilerini azaltarak hastanın rahatını sağlamak; tedaviyi kolaylaştırmak ve bireyselleştirilmiş etkin bakımı sağlamak olmalıdır.
Especially in recent years, the increase in the number of obese individuals, has brought about an increase in the number of obese patients and so the increase in the frequency of hospitalization of obese patients to intensive care units to receive critical care due to various indications has become an inevitable result. Treatment and care of the obese patient involves many difficulties for the all intensive care team. Caring for obese patients in the intensive care unit is difficult not only because of their weight, but also because of the numerous pathophysiological changes that affect treatment and care and increase morbidity and mortality. The most important point to consider for obese patients admitted to intensive care should be the pathophysiological differences that the patient may experience. Therefore, when treating the diseases of obese patients admitted to intensive care, physiological changes and risks that may develop due to obesity should be taken into consideration, precautions against possible problems should be taken in advance and the most appropriate form of treatment and care should be selected. The intensive care unit contains many negative factors that can affect the patient as physically, socioculturally, psychospiritally and environmental. In intensive care units where interventional procedures are performed intensively and morbidity and mortality rates are high, nurses have important responsibilities to ensure patients receive individualized quality care during their hospitalization in the unit. Being prepared for the problems that the obese patient, whom we are starting to see more frequently in intensive care units makes a safe approach and a faster recovery process possible for the patient and health professionals. The main purpose of treatment and care shuold be; to ensure the patient's comfort by reducing the negative effects of obesity on the patient, to facilitate treatment and to provide individualized effective care.
References
Aydın, F. (2011). Yoğun bakım ünitesinde dermatoloji. H. Şahinoğlu (Ed.), Yoğun Bakım: Sorunları ve Tedavileri (435-461). Nobel Tıp Kitabevleri.
Ayık, S. Ö., Akhan, G. ve Peker, Ş. (2011). Obstruktif Uyku Apne Sendromlu (OSAS) olgularda obezite sıklığı ve ek hastalıklar. Türk Toraks Dergisi, 12(3), 105-110.
Bajwa, S. J. S., Sehgal, V., & Bajw.a, S. K. (2012) Clinical and critical care concerns in severely ill obese patient. Indian Journal of Endocrinology and Metabolism, 16(5):740-748.
Demirel, U., Aygün, C. (2012). Yatan hastanın beslenme durumunun önemi ve kalori ihtiyacının belirlenmesi. Fırat Tıp Dergisi, 17(2):63-70.
Demiray G. ve Yorulmaz, F. (2023). Halk sağlığı bakışıyla obezite yönetimi. Sağlık Bilimlerinde Değer, 13(1), 147-155.
Dickerson, R. N. (2013). The obesity paradox in the ICU: Real or not? Dickerson Critical Care, 17(3), 154. https://doi:10.1186/cc12715
Ferrada, P., Anand, R. J., Malhotra, A., & Aboutanos M. (2014). Obesity does not increase mortality after emergency surgery. Journal of Obesity, Article ID 492127:1-3. https://doi.org/10.1155/2014/492127
Hutagalung, R., Marques, J., Kobylka, K., Zeidan, M., Kabisch, B., Brunkhorst, F., & et al. (2011). The obesity paradox in surgical intensive care unit patients. Intensive Care Med, 37:1793-1799. https://doi.org/10.1007/s00134-011-2321-2
Karakoç Kumsar, A. ve Taşkın Yılmaz, F. (2013). Yoğun bakım ünitesinin yoğun bakım hastası üzerindeki etkileri ve hemşirelik bakımı. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 10(2), 56-60.
Koçaşlı, S. ve Çelik, S. (2014). Beslenme ile ilişkili sorunlar. S. Çelik (Ed.), Erişkin Yoğun Bakım Hastalarında Temel Sorunlar ve Hemşirelik Bakımı (s. 111-126). Nobel Tıp Kitabevleri.
King, P., Mortensen, E. M., Bollinger, M., Restrepo, M. I., Copeland, L. A., Pugh M Jo, V. & et al. (2013). Impact of obesity on outcomes for patients hospitalised with pneumonia. Eur Respir J, 41(4), 929-934.
Martino, J. L., Stapleton, R. D., Wang, M., Day, A. G., Cahill, N. E., Dixon, A. E. & et al. (2011). Extreme obesity and outcomes in critically ill patients. CHEST , 140(5), 1198-1206.
Nelson, J., Billeter, A. T., Seifert, B., Neuhaus, V., Trentz, O., Hofer, C. K. & Turina, M. (2012) . Obese trauma patients are at increased risk of early hypovolemic shock: a retrospective cohort analysis of 1,084 severely injured patients. Critical Care, 16:R77:1-11. https://doi.org/10.1186/cc11334
Rahman, A., Stapleton, R. D. & Heyland, D. K. (2012). Not All Critically Ill Obese Patients Are the Same: The Influence of Prior Comorbidities. ISRN Obesity. Article ID 743978, 7 pages. https://doi.org/10.5402/2012/743978
Sarıhasan, B. ve Üstün, Y. B. (2013). Yoğun bakımda sedasyon ve analjezi ihtiyacı. J. Exp. Clin. Med., 30, 25-31.
Salgado, P. O., & Chianca, T. C. M. (2011). Identification and mapping of the nursing diagnoses and actions in an Intensive Care Unit. Rev. Latino-Am. Enfermagem, 19(4), 928-935.
Şahin, S., Doğan, U., Özdemir, K. ve Gök, H. (2012). Akut kalp yetersizliği nedeni ile kardiyoloji yoğun bakım ünitesine yatırılan hastaların klinik ve demografik özelliklerinin ve bu özelliklerin hastanede kalış süresi ile ilişkisinin incelenmesi. Anadolu Kardiyol Derg, 12:123-131.
Terzi, B. ve Kaya, N. (2011). Yoğun bakım hastasında hemşirelik bakımı. Yoğun Bakım Derneği Dergisi, 1, 21-25.
Türkiye Obezite (Şişmanlık) ile Mücadele ve Kontrol Programı 2010–2014. (2010). Sağlık Bakanlığı Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü. Kuban Matbaacılık.
Türkiye Endokrinoloji ve Metabolizma Derneği (TEMD) 2019. Obezite Tanı ve Tedavi Kılavuzu. TEMD Obezite, Lipid Metabolizması, Hipertansiyon Çalışma Grubu. Miki Matbaacılık https://file.temd.org.tr/Uploads/publications/guides/documents/
Türkoğlu, M., Aygencel, G. ve Sencar, E. (2012).Türkiye’de bir iç hastalıkları yoğun bakım ünitesi’nde akut respiratuar distres sendromu ile izlenen hastaların genel özellikleri ve bu hastalarda mortaliteye etkili faktörler. Yoğun Bakım Derg., 3(19):22.
Üstün ,Y. B. ve Köksal, E. (2013). Obezite ve anestezi. Deneysel ve Klinik Tıp Dergisi, 30, 15-23. https://doi:10.5835/jecm.omu.30.s1.003
WHO European Regional Obesity Report 2022. World Health Organization. https://www.who.int/europe/publications/i/item/9789289057738
World Obesity Atlas 2023. https://www.worldobesity.org/resources/resource-library/world-obesity-atlas-2023
Yıldırım, F., Güllü, Y. T. ve Demirel, C. B. (2015). Yoğun bakımda perkütan trakeostomi. Eurasian J Pulmonol. https://doi.org/10.5152/ejp.2014.27247 (www.eurasianjpulmonol.com).
