Değişim Yönetimi
Synopsis
Değişim süreçleri organizasyonun, örgütün ve sistemlerin doğal bir parçasıdır. İnsan sürekli değişen bir varlıktır dolayısıyla içerisinde bulunduğu sistemlerin de değişmesi ve gelişmesinde rol oynar. Konfor alanının dışına çıkmak ve bilinmeyeni uygulamak uğraştırıcı bir süreç olsa da değişim; gelişmeyi, ilerlemeyi, dünyanın geri kalanına uyum sağlamayı kolaylaştırmaktadır. Modern sağlık hizmetlerinin sunumunda değişim sürekli ve gereklidir. Sağlık organizasyonları, koşullarını gelişen çevre şartlarına göre güncellemek, daha yüksek kalitede hizmet verebilmek için değişimin içinde bulunmak zorundadır. Sağlık örgütünün önemli bir parçası olan ebelik mesleği de eğitim süreci, çalışma koşulları, uygulama sahaları, performans değerlendirme ve yasal zemin gibi birçok faktör ile değişim sürecinden etkilenmektedir. Ebelerin değişim sürecini iyi anlaması ve değişime uyum sağlayabilmesi sunulan bakım kalitesinin artırılması açısından oldukça önemlidir. Bu bölümde değişim kavramı, özellikleri, değişim kuramları, değişimin nedenleri, değişimin sınıflandırılması, ebelikte değişim, direnç ve değişim yönetimi konuları incelenmektedir.
References
Bozkurt E. Sağlık Yöneticilerinde Örgütsel Değişim Sinizmi: Nitel Bir Araştırma. Sosyal Araştırmalar ve Yönetim Dergisi, 2020; (1): 9-22.
Bridges W. Managing transitions: Making the most of change (3rd ed.). Philadelphia: Da Capo Press: 2009.
Campbell R.J. Change Management İn Health Care. The Health Care Manager, 2020; 39(2): 50–65.
Harrison R, Fischer S, Walpola R.L, Chauhan A, Babalola T, Mears S, Le-Dao H. Where Do Models for Change Management, Improvement and Implementation Meet? A Systematic Review of the Applications of Change Management Models in Healthcare. Journal of Healthcare Leadership, 2021; 13: 85–108. https://doi.org/10.2147/JHL.S289176
Karakaş Yılmaz A. Değişim yönetimi stratejilerinin hemşireler üzerindeki etkileri: Bir hastane örneği (Doktora Tezi, DEÜ Sosyal Bilimleri Enstitüsü): 2012.
Koçel T. İşletme Yöneticiliği, İstanbul Üniversitesi Yayın No: 3177, İstanbul: 1984.
Koçel T. İşletme Yöneticiliği. Organizasyonlarda Değişim ve Yönetimi. Genişletilmiş 15. Baskı. Beta Yayınları. ss: 784-807: 2014.
Lewin K. Field theory in social science. New York: Harper & Row: 1951.
Lippitt R, Watson J, Westley B. The dynamics of planned change. New York: Harcourt, Brace & World: 1958.
Mclean C. Change and transition: What is the difference? British Journal of School Nursing, 2011; 6(2): 78–81.
Mumcu N, Uzun B. Geçmişten Günümüze Ebelik Eğitimi. Sağlık Akademisyenleri Dergisi, 2020;7(3): 217-222.
Rogers E, Shoemaker F. Communication of innovations: A cross-cultural approach. New York: Free Press: 1971.
Şen HT, Alan H. Mentorluk Sürecinin Hemşirelik Yönetimine Etkisi. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 2014; 2(1): 99-104.
Tokuç F. Liderlik ve Hemşirelik Hizmetlerinde Yönetim (Yüksek Lisans Tezi, Namık Kemal Üniversitesi):2017
Tunçer P. Değişim Yönetimi Sürecinde Değişime Direnme. Ondokuz Mayis University Journal Of Education Faculty, 2013; 32(1): 373-406.
Türe A, Özlü M, Efe N. Değişim Yönetimi ve Hemşirelik. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2019; 99(7): 280-293.
Yücel U, Kurt A. Moralılar Cansever S. Ebelikte Yönetim ve Liderlik. Balıkesir Sağlık Bilimleri Dergisi, 2018; 7(3): 93-100.
