Yoğun Bakımda Solunum Problemlerinin Yönetimi

Yoğun bakım ünitelerinde (YBÜ) yatan hastalarda uygulanan tedavilerinin önemli bir bölümü solunum problemlerinin yönetimini içerir. Hastalarda görülen solunumla ilişkili yaygın problemler; akciğer hacimlerinde, kompliyansında ve mukosiliyer aktivitede azalma ile periferal ve solunum kas güçsüzlüğüdür. Hastaların solunum iş yükünde artış meydana gelir. Entübasyon, mekanik ventilasyon ve beraberindeki sedasyon, akciğerin bağımlı alanlarında ventilasyon/perfüzyon uyumsuzluğuna yol açabilir. Mekanik ventilasyon aynı zamanda normal mukosiliyer temizleme mekanizmasını olumsuz etkiler ve sekresyonların retansiyonuna sebep olabilir. Problemlerin yönetimi multidisipliner bir yaklaşım gerektirir. Solunum bozukluklarında rehabilitasyon ekibinin amaçları; akciğerin havalanmasını iyileştirmek, hava yolu sekresyonlarını temizlemek, solunum işini azaltmak, inspiratuar kas fonksiyonunu artırmak ve böylece spontan solunumun iyileşmesini teşvik etmektir. Akciğer hacminin korunması amacıyla kullanılan primer yaklaşımlar pozisyonlama ve erken mobilizasyondur. Bunun yanı sıra, atelektazilerin önlenmesi veya oluşmuş olan atelektazilerin iyileştirilmesi amacıyla solunum egzersizleri, insentif spirometre ve pozitif hava yolu basıncı uygulamalarından yararlanılmaktadır. Sekresyon birikiminin önlenmesi ve hava yolu temizliğinin kolaylaştırılması amacı ile hava yolu temizleme teknikleri kullanılır. Postural drenaj, manuel teknikler ve zorlu ekspirasyon teknikleri hava yolu temizliğinde kullanılır. Bu uygulamaların bir döngü halinde yapıldığı aktif solunum teknikleri döngüsü yoğun bakımda sekresyon çıkartmada etkili bir yöntemdir. Etkin öksürmeyi başarmak için yardımlı öksürme manevraları kullanılır. Göğüs duvarına titreşimler vererek sekresyonların santral hava yollarına iletimini kolaylaştıran pozitif ekspiratuar basınç ve yüksek frekanslı ossilasyon yöntemleri de sekresyon mobilizasyonunu kolaylaştırır. Aspirasyon ile üst hava yollarına ulaşan sekresyonlar temizlenebilir. Sekresyonlardan arındıkça hava yollarında akıma karşı direnç azalır, ventilasyon artar ve böylece solunum işi azalır. Bu bölümde, yoğun bakım ünitelerinde yatan hastalarda solunum problemlerinin yönetiminde kullanılan çeşitli yöntemler ele alınmaktadır. Böylece hemşirelerin ve sağlık profesyonellerinin alandaki bilgi ve uygulamalarını güçlendirmeyi amaçlamaktadır.

Intensive care units (ICUs) administer a significant portion of their treatments to manage respiratory problems in hospitalized patients. Common respiratory issues include decreased lung volumes, compliance, and mucociliary activity, as well as peripheral and respiratory muscle weakness. This results in an increased respiratory workload for patients. Intubation, mechanical ventilation, and accompanying sedation can lead to ventilation/perfusion mismatch in the dependent areas of the lungs. Mechanical ventilation also negatively impacts the normal mucociliary clearance mechanism and can cause secretion retention. Managing these problems requires a multidisciplinary approach.
The goals of the rehabilitation team in respiratory disorders are to improve lung expansion and gas exchange, clear airway secretions, reduce respiratory effort, enhance inspiratory muscle function, and thereby promote the recovery of spontaneous respiration. Primary approaches to preserving lung volume include positioning and early mobilization. Additionally, respiratory exercises, incentive spirometry, and positive airway pressure applications are used to prevent or improve atelectasis. Airway clearance techniques are utilized to prevent secretion accumulation and facilitate airway clearance. Postural drainage, manual techniques, and forced expiratory techniques are utilized for this purpose. The active cycle of breathing techniques, where these practices are performed in a cycle, is an effective method for removing secretions in the ICU. Assisted cough maneuvers are used to achieve effective coughing. Positive expiratory pressure and high-frequency oscillation methods facilitate the transmission of secretions from the central airways by providing vibrations to the chest wall, aiding in secretion mobilization. Secretions reaching the upper airways can also be cleared through aspiration. As secretions are cleared, airway resistance decreases, ventilation increases, and respiratory effort decreases. This chapter discusses various methods used in the management of respiratory problems in patients in intensive care units, aiming to strengthen the knowledge and practices of nurses and healthcare professionals in this important field.