Siyaset Sosyolojisi Açısından Yeni Siyaset: Dijitalleşen -İnteraktif- Demokrasi ve Yetkin Yurttaşlar
References
Bacon, F. (2013). Novum Organum Scientiarum (1620), Grosse Erneuerung der Wissenschaften, Holzinger.
Bottomore, T. (2022). Siyaset Sosyolojsi, İletişim, İstanbul.
Baudrillard, J. (1998). Simülarklar ve simülasyon, Dokuz Eylül Yayınları, İzmir.
Bauman, Z. (2005). Liquid Life, Polity Press.
Bauman, Z. (2020). Postmodern etik, Ayrıntı yaınları, İstanbul.
Belek, İ. (1999). Postkapitalist Paradigmalar, Sorun Yayınları, İstanbul.
Ceylan, Y. Ç. (2024). Jean Baudrillard ve Hipergerçeklik, Urzeni Yayıncılık.
Dahlgren, P. (2015). The Internet as a Civic Space. Stephen Coleman ve Deen Freelon (Ed.), In: Handbook of Digital Politics (17-34), Cheltenham: Edward Elgar Publishing.
Dahl, R. (1963). Modern Political Analysis, Englewood Clift, Prentice-Hall.
Dahl, R. (1997). Demokrasi ve Eleştirileri, Yetkin Yayınları, Ankara.
Dahl, R. A. (1971). Polyarchy: Participation and opposition, Yale University Press, New Haven.
Democracy index (2023). https://ourworldindata-org.translate.goog/grapher/democracy-index-eiu?_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=tr&_x_tr_hl=tr&_x_tr_pto=tc.
Duverger, M. (1996). Siyaset Sosyolojisi, Varlık yayınları, İstanbul.
Castells, M. (2008). Ağ Toplumunun Yükselişi Enformasyon Çağı: Ekonomi, Toplum ve Kültür 1. Cilt, İstanbul Bilgi Üniveritesi Yayınları, İstanbul.
Collins, R.; Makowsky, M. (2014). Toplumun keşfi, Nobel.
Council of Europe (2008). E-Democracy: Who dares? Forum for the Future of Democracy 2008 Session. Madrid, Spain Directorate General of Democracy and Political Affairs.
Clift, S. L. (2004). E-government and democracy representation and citizen engagement in the information age. Publicus.net. https://www.publicus.net/articles/cliftegovdemocracy.pdf.
Czerwick, E. (2008). Systemtheorie der Demokratie: Begriffe und Strukturen im Werk Luhmanns, VS Verlag für Sozialwissenschaften, Wiesbaden.
Fenton, N. (2018). Fake democracy: The limits of public sphere theory, Journal of the European Institute for Communication and Culture, 25(1-2), 28-34.
Foucault, M. (2021). Özne ve İktidar, Ayrıntı Yayınları, İstanbul.
Fuchs, C. (2021). The Digital Commons and the Digital Public Sphere: How to Advance Digital Democracy Today, 16(1). s. 9-26.
Gerbaudo, P. (2019). The Digital Party: Political Organisation and Online Democracy, Pluto Press, London.
Gümüşoğlu, T. (2019) Democracy, Rationalism, and Popper, Doshisha Global and Regional Studies Review, 12, (1 – 26), Kyoto.
Gümüşoğlu, T. (2023) Sosyal Bir Kuram Olarak Demokrasi: Yönetilenler Alanı ve İnteraktif Demokrasi, USE, Uluslarası Sosyoloji ve Ekonomi Dergisi, sayı 5, 2, (241-280).
Gökçe, O. ve Örselli, E. (2012) E-Demokrasi Vatandaşların Siyasete İlgilerinin ve Katılımlarının Arttırılmasının Bir Aracı Mı?, E-Devlet, Kamu Yönetimi ve Teknoloji İlişkisinde Güncel Gelişmeler, (Ed. M. Zahid Sobacı ve Mete Yıldız), 39-64, Nobel Yayınevi, Ankara.
Habermas, J. (1973). Kultur und Kritik, Verstreute Aufsätze, Suhrkamp, Frankfurt am Main,
Habermas, J. (1994) Modernlik: Tamamlanmamış Bir Proje, (Der.: Necmi Zeka) Postmodernizm içinde: Kıyı Yayınları, İstanbul.
Habermas, J. (1996). Demokratik Anayasal Devlette Tanınma Savaşımı, (Haz: Charles Taylor-Amy Gutman), Çokkültürcülük içinde, YKY, İstanbul.
Habermas, J. (2001). İletişimsel Eylem Kuramı, Kabalcı Yayınevi, İstanbul.
Habermas, J. (2022). Kamusallığın Yeni Bir Yapısal Dönüşümü ve Müzakereci Demokrasi, İletişim, İstanbul.
Habermas, J. (1999), Demokrasinin Üç Normatif Modeli (ed.) S. Benhabib, içinde: Demokrasi ve farklılık Siyasal Düzenin Sınırlarının Tartışmaya Açılması, Dünya Yerel Yönetim ve Demokrasi Akademisi Yayınları, İstanbul.
Hague, B. N. & Loader, B. D. (Eds.). (2005), Digital Democracy, Discourse and Decision Making in the Information Age, UK: Routledge, London.
Han, B. C. (2022). Enfokrasi: Dijitalleşme ve Demokrasinin Krizi. Ketebe Yanınevi.
Hobbes, T. (2017). De cive / Vom Bürger, Lateinisch/Deutsch, (Hsg. Isabella Zühlke, Andree Hahmann und Dieter Hüning), Andree Hahmann (Übrs.), Reclams, Ditzingen.
Hindman, M. (2009). The Myth of Digital Democracy, Princeton University Press, Princeton.
Humboldt, W. (2016). Ideen zu einem Versuch, die Gränzen der Wirksamkeit des Staats zu bestimmen. Edition Holzinger Taschenbuch.
Kant, I. (2017). Beantwortung der Frage: Was ist Aufklärung? Dearbooks.
Kant, I. (2002). Kritik der reinen Vernunft, 2 Bde, Suhrkamp Verlag.
Kant, I. (2011). Zum Ewigen Frieden, (Ed.) Höffe, O., Akademie Verlag.
Karakulakoğlu, S. E. (2020). Dijital Toplum: Kavram, Kuram ve Yöntem, Nobel, Ankara.
Kızılçelik, S. (2016). Sosyoloji Tarihi- 3: Saint-Simon, Comte, Spencer, Le Play ve Tocqueville'nin Sosyal Teorileri: Saint-Simon, Comte, Spencer, Le Play ve Tocqueville'nin Sosyal Teorileri. ANI.
Kissler, L. (2007). Politische Soziologie, Grundlagen einer Demokratiwissenschaft, UVK, Konstanz.
Kojeve, A. (2000). Hegel Felsefesine Giris, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul.
Kuçuradi, İ. (1997). Yirmibirinci Yüzyılın Eşiğinde Demokrasi Kavramı ve Sorunları. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakiiltesi Dergisi, Cumhuriyetimizin 75. Yılı Özel Sayısı.
Kumar, K. (2010). Sanayi Sonrası Toplumdan Post-modern Topluma Çağdaş Dünyanın Yeni Kuramları, Dost Kitabevi, İstanbul.
Laclau, E.; Mouffe, C. (2008). Hegemonya ve Sosyalist Strateji, Birikim Yayınları, İstanbul.
Latorre, D. (2011). Digital placemaking, authentic civic engagement. The Project for the Public Spaces, https://www.pps.org/article/digital-placemaking-authentic-civic-engagement.
Lipset, S. M. (2023) Political Man: the Social Bases of Politics, Legare Street Press.
Luhmann, N. (2017) Systemtheorie der Gesellschaft, Suhrkamp Verlag.
Lutz, B., Toit, P., (2014), Defining Democracy in a Digital Age: Political Support on Social Media, Palgrave Macmilllan.
Macintosh, A. (2004, January). Characterizing e-participation in policy-making. 37th Annual Hawaii International Conference on System Sciences, https://ieeexplore.ieee.org/abstract/ document/1265300.
Mcluhan, M.; Fiore, Q. (2012). Medya Mesajı, Medya Masajıdır Mcluhan'ın İzinde Medyayı Anlama Kılavuzu, (Der. Jerome Agel), Mediacat Kitapları.
Mills, J. S. (2023). On Liberty, Kırmızı Ada Yayınları.
Mouffe, C. (2000). Radikal Demokrasi: Modern mi, Postmodern mi? Modernite Versus Postmodernite içinde: (297-314), Vadi Yay, Ankara
Mouffe, C. (2015) Dünyayı Politik Düşünmek: Agonistik Siyaset, İletişim Yayınları.
Mouffe, C. (2015) Demokratik Paradoks, Epos Yayınları.
Naulin, S.; Jourdain, A. (2016) Pierre Bourdieu’nün Kuramı ve Sosyolojik Kullanımları, İletişim.
Özgöker, U.; Mert, E. (2018). Teknoloji ile gerçeğe dönüşen hayal. Doğrudan demokrasi, Nobel, Ankara.
Peters, J.; Abud, M. (2009). E-Consultation: Enabling Democracy Between Elections, IRPP Choices, Vol: 15, No: 1, January-2009, 4-5.
Platon. (2019). Devlet. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, İstanbul.
Popper, K. R. (1984). Logik der Forschung. 8. verb. u. (verm. Aufl. 1984), Tübingen.
Popper, K. R. (2015). Die Anfänge des Rationalismus, 1958, In: Karl Popper Lesebuch, (Hsg., D. Miller, Mohr Siebeck) 4-11, UTB, Tübingen.
Popper, K. R. (1977). The Open Society and Its Enemies, Vol. I The age of Plato, Routledge, London.
Popper, K. R. (1977). The Open Society and Its Enemies, Vol. II The High Tide of Prophecy: Hegel, Marx, and the Aftermath, Routledge, London.
Popper, K. R. (1997). Auf der suche nach einer besseren Welt, Pipper, München.
Popper, K. R. (2005). Alles Leben ist Problemlösen: Über Erkenntnis, Geschichte und Politik, Pipper, München.
Popper, K. R. (2005). The logic of scientific discovery, Routledge, London.
Platon. (2019). Devlet, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, İstanbul.
Przeworski, A. (1999). Minimalist conception of democracy: A defence. In: I. C. Shapiro, H. Gordon (Ed.), Democracy’s value, 23-5, Cambridge University Press, Cambridge.
Rattinger, H. (2009) Einführung in die Politische Soziologie, Lehrbuch Oldenbourg, München.
Rescher, N. (1993). Rationalität. Eine philosophische Untersuchung über das Wesen und die Begründung der Vernunft, Würzburg.
Rescher, N. (2006). Studies in Philosophical Anthropology, Collected Papers VII. Kap. 2: Risking Democracy. Frankfurt am Main.
Roussseau J. J. (2011). Toplum sözleşmesi, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
Sartori, G. (2014) Demokrasi Teorisine Geri Dönüş, Sentez Yayınları.
Schumpeter, A. J. (2020). Kapitalismus, Sozialismus und Demokratie. UTB, Narr Francke Attempto Verlag, Tübingen.
Simon, J., Bass, T., Boelman, V. (2017). Digital Democracy: The tools transforming political engagement,https://www.nesta.org.uk/report/digital-democracy-the-tools-transforming-political-engagement/. 20
Stahl, B. C. (2005), The Paradigm of E-Commerce in E-Government and E-Democracy W. Huang, K. Siau ve K. K. Wei (Ed.), Electronic Government Strategies and Implementation, Hershey PA.; Idea Group Publishing.
Taylor, G. (2020). Karmaşıklık çağında iktidar, ideoloji ve kimlik. Yeni siyasal sosyoloji, Nobel.
Tilly, C. (2014). Demokrasi. Phoenix Yayınevi, Ankara.
Touraine, A. (1995). Critique of Modernity. Blackwell.
Touraine, A. (1997). What is Democracy. Avalon Publishing.
Uçkan, Ö. (2003). Devlet, e-demokrasi ve e-yönetişim modeli: Bir ilkesel öncelik olarak bilgiye erişim özgürlüğü, Aylık Strateji ve Analiz E-Dergisi, 5, 1–19.
Van Dijk, J., (2012). Digital democracy: Vision and reality. Innovation and the Public Sector, Vol: 19, 49-62.
Vaccari, C. (2017). Online Mobilization in Comparative Perspective: Digital Appeals and Political Engagement in Germany, Italy, and the United Kingdom, Political Communication, 34:1, 69-88, DOI: 10.1080/10584609.2016.1201558.
Yıldırım, M. (2015). E-devlet ve yurttaş odaklı kamu yönetimi, Nobel, Ankara.
Yıldız, M.; Okur, M.R. (2019). Bilgi toplumu ve e-devlet. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
Bottomore, T. (2022). Siyaset Sosyolojsi, İletişim, İstanbul.
Baudrillard, J. (1998). Simülarklar ve simülasyon, Dokuz Eylül Yayınları, İzmir.
Bauman, Z. (2005). Liquid Life, Polity Press.
Bauman, Z. (2020). Postmodern etik, Ayrıntı yaınları, İstanbul.
Belek, İ. (1999). Postkapitalist Paradigmalar, Sorun Yayınları, İstanbul.
Ceylan, Y. Ç. (2024). Jean Baudrillard ve Hipergerçeklik, Urzeni Yayıncılık.
Dahlgren, P. (2015). The Internet as a Civic Space. Stephen Coleman ve Deen Freelon (Ed.), In: Handbook of Digital Politics (17-34), Cheltenham: Edward Elgar Publishing.
Dahl, R. (1963). Modern Political Analysis, Englewood Clift, Prentice-Hall.
Dahl, R. (1997). Demokrasi ve Eleştirileri, Yetkin Yayınları, Ankara.
Dahl, R. A. (1971). Polyarchy: Participation and opposition, Yale University Press, New Haven.
Democracy index (2023). https://ourworldindata-org.translate.goog/grapher/democracy-index-eiu?_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=tr&_x_tr_hl=tr&_x_tr_pto=tc.
Duverger, M. (1996). Siyaset Sosyolojisi, Varlık yayınları, İstanbul.
Castells, M. (2008). Ağ Toplumunun Yükselişi Enformasyon Çağı: Ekonomi, Toplum ve Kültür 1. Cilt, İstanbul Bilgi Üniveritesi Yayınları, İstanbul.
Collins, R.; Makowsky, M. (2014). Toplumun keşfi, Nobel.
Council of Europe (2008). E-Democracy: Who dares? Forum for the Future of Democracy 2008 Session. Madrid, Spain Directorate General of Democracy and Political Affairs.
Clift, S. L. (2004). E-government and democracy representation and citizen engagement in the information age. Publicus.net. https://www.publicus.net/articles/cliftegovdemocracy.pdf.
Czerwick, E. (2008). Systemtheorie der Demokratie: Begriffe und Strukturen im Werk Luhmanns, VS Verlag für Sozialwissenschaften, Wiesbaden.
Fenton, N. (2018). Fake democracy: The limits of public sphere theory, Journal of the European Institute for Communication and Culture, 25(1-2), 28-34.
Foucault, M. (2021). Özne ve İktidar, Ayrıntı Yayınları, İstanbul.
Fuchs, C. (2021). The Digital Commons and the Digital Public Sphere: How to Advance Digital Democracy Today, 16(1). s. 9-26.
Gerbaudo, P. (2019). The Digital Party: Political Organisation and Online Democracy, Pluto Press, London.
Gümüşoğlu, T. (2019) Democracy, Rationalism, and Popper, Doshisha Global and Regional Studies Review, 12, (1 – 26), Kyoto.
Gümüşoğlu, T. (2023) Sosyal Bir Kuram Olarak Demokrasi: Yönetilenler Alanı ve İnteraktif Demokrasi, USE, Uluslarası Sosyoloji ve Ekonomi Dergisi, sayı 5, 2, (241-280).
Gökçe, O. ve Örselli, E. (2012) E-Demokrasi Vatandaşların Siyasete İlgilerinin ve Katılımlarının Arttırılmasının Bir Aracı Mı?, E-Devlet, Kamu Yönetimi ve Teknoloji İlişkisinde Güncel Gelişmeler, (Ed. M. Zahid Sobacı ve Mete Yıldız), 39-64, Nobel Yayınevi, Ankara.
Habermas, J. (1973). Kultur und Kritik, Verstreute Aufsätze, Suhrkamp, Frankfurt am Main,
Habermas, J. (1994) Modernlik: Tamamlanmamış Bir Proje, (Der.: Necmi Zeka) Postmodernizm içinde: Kıyı Yayınları, İstanbul.
Habermas, J. (1996). Demokratik Anayasal Devlette Tanınma Savaşımı, (Haz: Charles Taylor-Amy Gutman), Çokkültürcülük içinde, YKY, İstanbul.
Habermas, J. (2001). İletişimsel Eylem Kuramı, Kabalcı Yayınevi, İstanbul.
Habermas, J. (2022). Kamusallığın Yeni Bir Yapısal Dönüşümü ve Müzakereci Demokrasi, İletişim, İstanbul.
Habermas, J. (1999), Demokrasinin Üç Normatif Modeli (ed.) S. Benhabib, içinde: Demokrasi ve farklılık Siyasal Düzenin Sınırlarının Tartışmaya Açılması, Dünya Yerel Yönetim ve Demokrasi Akademisi Yayınları, İstanbul.
Hague, B. N. & Loader, B. D. (Eds.). (2005), Digital Democracy, Discourse and Decision Making in the Information Age, UK: Routledge, London.
Han, B. C. (2022). Enfokrasi: Dijitalleşme ve Demokrasinin Krizi. Ketebe Yanınevi.
Hobbes, T. (2017). De cive / Vom Bürger, Lateinisch/Deutsch, (Hsg. Isabella Zühlke, Andree Hahmann und Dieter Hüning), Andree Hahmann (Übrs.), Reclams, Ditzingen.
Hindman, M. (2009). The Myth of Digital Democracy, Princeton University Press, Princeton.
Humboldt, W. (2016). Ideen zu einem Versuch, die Gränzen der Wirksamkeit des Staats zu bestimmen. Edition Holzinger Taschenbuch.
Kant, I. (2017). Beantwortung der Frage: Was ist Aufklärung? Dearbooks.
Kant, I. (2002). Kritik der reinen Vernunft, 2 Bde, Suhrkamp Verlag.
Kant, I. (2011). Zum Ewigen Frieden, (Ed.) Höffe, O., Akademie Verlag.
Karakulakoğlu, S. E. (2020). Dijital Toplum: Kavram, Kuram ve Yöntem, Nobel, Ankara.
Kızılçelik, S. (2016). Sosyoloji Tarihi- 3: Saint-Simon, Comte, Spencer, Le Play ve Tocqueville'nin Sosyal Teorileri: Saint-Simon, Comte, Spencer, Le Play ve Tocqueville'nin Sosyal Teorileri. ANI.
Kissler, L. (2007). Politische Soziologie, Grundlagen einer Demokratiwissenschaft, UVK, Konstanz.
Kojeve, A. (2000). Hegel Felsefesine Giris, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul.
Kuçuradi, İ. (1997). Yirmibirinci Yüzyılın Eşiğinde Demokrasi Kavramı ve Sorunları. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakiiltesi Dergisi, Cumhuriyetimizin 75. Yılı Özel Sayısı.
Kumar, K. (2010). Sanayi Sonrası Toplumdan Post-modern Topluma Çağdaş Dünyanın Yeni Kuramları, Dost Kitabevi, İstanbul.
Laclau, E.; Mouffe, C. (2008). Hegemonya ve Sosyalist Strateji, Birikim Yayınları, İstanbul.
Latorre, D. (2011). Digital placemaking, authentic civic engagement. The Project for the Public Spaces, https://www.pps.org/article/digital-placemaking-authentic-civic-engagement.
Lipset, S. M. (2023) Political Man: the Social Bases of Politics, Legare Street Press.
Luhmann, N. (2017) Systemtheorie der Gesellschaft, Suhrkamp Verlag.
Lutz, B., Toit, P., (2014), Defining Democracy in a Digital Age: Political Support on Social Media, Palgrave Macmilllan.
Macintosh, A. (2004, January). Characterizing e-participation in policy-making. 37th Annual Hawaii International Conference on System Sciences, https://ieeexplore.ieee.org/abstract/ document/1265300.
Mcluhan, M.; Fiore, Q. (2012). Medya Mesajı, Medya Masajıdır Mcluhan'ın İzinde Medyayı Anlama Kılavuzu, (Der. Jerome Agel), Mediacat Kitapları.
Mills, J. S. (2023). On Liberty, Kırmızı Ada Yayınları.
Mouffe, C. (2000). Radikal Demokrasi: Modern mi, Postmodern mi? Modernite Versus Postmodernite içinde: (297-314), Vadi Yay, Ankara
Mouffe, C. (2015) Dünyayı Politik Düşünmek: Agonistik Siyaset, İletişim Yayınları.
Mouffe, C. (2015) Demokratik Paradoks, Epos Yayınları.
Naulin, S.; Jourdain, A. (2016) Pierre Bourdieu’nün Kuramı ve Sosyolojik Kullanımları, İletişim.
Özgöker, U.; Mert, E. (2018). Teknoloji ile gerçeğe dönüşen hayal. Doğrudan demokrasi, Nobel, Ankara.
Peters, J.; Abud, M. (2009). E-Consultation: Enabling Democracy Between Elections, IRPP Choices, Vol: 15, No: 1, January-2009, 4-5.
Platon. (2019). Devlet. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, İstanbul.
Popper, K. R. (1984). Logik der Forschung. 8. verb. u. (verm. Aufl. 1984), Tübingen.
Popper, K. R. (2015). Die Anfänge des Rationalismus, 1958, In: Karl Popper Lesebuch, (Hsg., D. Miller, Mohr Siebeck) 4-11, UTB, Tübingen.
Popper, K. R. (1977). The Open Society and Its Enemies, Vol. I The age of Plato, Routledge, London.
Popper, K. R. (1977). The Open Society and Its Enemies, Vol. II The High Tide of Prophecy: Hegel, Marx, and the Aftermath, Routledge, London.
Popper, K. R. (1997). Auf der suche nach einer besseren Welt, Pipper, München.
Popper, K. R. (2005). Alles Leben ist Problemlösen: Über Erkenntnis, Geschichte und Politik, Pipper, München.
Popper, K. R. (2005). The logic of scientific discovery, Routledge, London.
Platon. (2019). Devlet, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, İstanbul.
Przeworski, A. (1999). Minimalist conception of democracy: A defence. In: I. C. Shapiro, H. Gordon (Ed.), Democracy’s value, 23-5, Cambridge University Press, Cambridge.
Rattinger, H. (2009) Einführung in die Politische Soziologie, Lehrbuch Oldenbourg, München.
Rescher, N. (1993). Rationalität. Eine philosophische Untersuchung über das Wesen und die Begründung der Vernunft, Würzburg.
Rescher, N. (2006). Studies in Philosophical Anthropology, Collected Papers VII. Kap. 2: Risking Democracy. Frankfurt am Main.
Roussseau J. J. (2011). Toplum sözleşmesi, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
Sartori, G. (2014) Demokrasi Teorisine Geri Dönüş, Sentez Yayınları.
Schumpeter, A. J. (2020). Kapitalismus, Sozialismus und Demokratie. UTB, Narr Francke Attempto Verlag, Tübingen.
Simon, J., Bass, T., Boelman, V. (2017). Digital Democracy: The tools transforming political engagement,https://www.nesta.org.uk/report/digital-democracy-the-tools-transforming-political-engagement/. 20
Stahl, B. C. (2005), The Paradigm of E-Commerce in E-Government and E-Democracy W. Huang, K. Siau ve K. K. Wei (Ed.), Electronic Government Strategies and Implementation, Hershey PA.; Idea Group Publishing.
Taylor, G. (2020). Karmaşıklık çağında iktidar, ideoloji ve kimlik. Yeni siyasal sosyoloji, Nobel.
Tilly, C. (2014). Demokrasi. Phoenix Yayınevi, Ankara.
Touraine, A. (1995). Critique of Modernity. Blackwell.
Touraine, A. (1997). What is Democracy. Avalon Publishing.
Uçkan, Ö. (2003). Devlet, e-demokrasi ve e-yönetişim modeli: Bir ilkesel öncelik olarak bilgiye erişim özgürlüğü, Aylık Strateji ve Analiz E-Dergisi, 5, 1–19.
Van Dijk, J., (2012). Digital democracy: Vision and reality. Innovation and the Public Sector, Vol: 19, 49-62.
Vaccari, C. (2017). Online Mobilization in Comparative Perspective: Digital Appeals and Political Engagement in Germany, Italy, and the United Kingdom, Political Communication, 34:1, 69-88, DOI: 10.1080/10584609.2016.1201558.
Yıldırım, M. (2015). E-devlet ve yurttaş odaklı kamu yönetimi, Nobel, Ankara.
Yıldız, M.; Okur, M.R. (2019). Bilgi toplumu ve e-devlet. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
Volume
Pages
211-238
Published
February 4, 2025
Copyright (c) 2025 Academician Publishing Book Portal
