Türk Siyasetini Çerçeveleme Denemesi: Siyasal Kültür, Siyasal İletişim ve Kamuoyuu

Synopsis

Siyaset kavramı değişik şekillerde çerçevelenebilir. Tanımlarken farklı kavramlar, teorik- kavramsal yaklaşımlar ve çerçeveler kullanılabilir. Bu farklılık çoğunlukla siyasetin, siyasal yapı ve süreçlerin içerisinde olduğu tarihsel-toplumsal bağlama ve koşullara göre değişebilir. Bu bağlam ve koşulların yeni ve özgün bir uğrağı olan günümüz medya toplumları ve bu toplumlardaki kitle iletişim araçlarının siyaset kurumu ve siyasal aktörler üzerinde sahip olduğu güç ve etki, medyanın siyasal kültürü, siyasal iletişim biçimlerini ve kamuoyu süreçlerini belirleme ve oluşturmadaki hâkim rolünü ve gücünü yeniden tartışmalı kılmıştır. Bunlar siyasal yapı, aktör ve süreçlerin nasıl ve ne şekilde değiştiği ve dönüştüğüne ilişkin birtakım soruların sorulmasını da beraberinde getirmiştir. Bu sorular ve tartışmaların bir sonucu olarak medya, siyaset kavramını yeniden düşünme ve çerçevelemenin önemli kavramsal ve teorik araçlarından biri haline gelmiştir. Medyanın belirli birtakım şeylerin değişimi ve dönüşümündeki rol ve gücünün giderek arttığı bu tarihsel-toplumsal bağlam ve koşulların altı çizilerek Türkiye siyasetine yeniden bir çerçeve çizilmeye çalışılır. Bunu yaparken çağımızın medya kurumlarının öne çıkardığı siyasal kültür, siyasal iletişim ve kamuoyu kavramları kullanılır. Bu kavramlarla belirli bir çerçeve ortaya konulurken temelde Türk siyasetinin anlaşılmasına ve açıklanmasına bir katkı yapılır.

References

Akgün, B. (2008) Türkiye’de Devletçi Siyasal Kültür ve Demokratik Konsolidasyon Sorunu. Demokrasi Platformu 4 (14), 1-20.
Akkır, R. (2023). Türkiye’de Genel Seçimler ve Demokrasi. Y. Özkır (Ed.), Türkiye’de Demokrasi Siyasal İletişim ve Seçim Kampanyaları (41-123). Türkiye Araştırmaları Vakfı Yayınları.
Albig, W. (1956). Modern Public Opinion. McGraw Hill.
Almond, G. & Sidney, V. (1963). The Civic Culture: Political Attitudes and Democracy in the Five Nations. Princeton University Press.
Althusser, L. (2014). On the Reproduction of Capitalism: Ideology and Ideological State Apparatuses. Verso.
Amin, S. (1997). Imperialism and Unequal Development. Monthly Review Press.
Balcı Ş. & Bekiroğlu, O. (2015). Türkiye’de Siyasal Kampanya Uygulamaları. İ. Çağlar & Y. Özkır (Eds.), Türkiye’de Siyasal İletişim 2007-2015 (11-18). Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı (SETA)
Ben-Dor, G. (1977). Political Culture Approach to Middle East Politics. International Journal of Middle East Studies, 8 (1), 43-63. https://www.jstor.org/stable/162453
Berkes, N. (1969). Türkiye İktisat Tarihi: Osmanlı Ekonomik Tarihinin Temelleri. Gerçek Yayınevi
Bogdanor, V. (1999). Blackwell’ın Siyaset Bilimi Ansiklopedisi (Çev. Bülent Peker-Erhan Yükselci-Leyla Keskiner). Ümit Yayıncılık.
Brint, M. (2018). A Genealogy of Political Culture. Routledge.
Brown, J. (1987). The Military and Politics in Turkey. Armed Forces & Society 13 (2), 235-253.
Canbey, M. (2023). CHP’nin 2002, 2007, 2015, 2015, 2018 Seçimlerinde Siyasal İletişimi. Y. Özkır (Ed.), Türkiye’de Demokrasi Siyasal İletişim ve Seçim Kampanyaları (263-317). Türkiye Araştırmaları Vakfı Yayınları.
Cemil, O. (2005). Cles pour la modernisation des institutions politiques [Keys to the modernization of political institutions], Powers 4 (115), 5-23.
Chisick, H. (2002). Public Opinion and Political Culture in France during the Second Half of the Eighteenth Century. The English Historical Review 117 (470), 48-77. https://www.jstor.org/stable/579319 .
Cook, E. A., Jelen, T. G. & Wilcox C. (1993). State Public Cultures and Public Opinion about Abortion. Political Research Quarterly 46 (4), 771-781. http://www.jstor.com/stable/448930.
Dursun, D. (2002). Siyaset Bilimi, Beta Yayıncılık.
Erikson, R. S., McIver, J. P. & Wright, G. C. (1987). State Political Culture and Public Opinion. The American Political Science Review 81 (3), 797-814. http://www.jstor.org/stable/1962677 .
Gencer, B. (2003). Türk Siyasi Kültürü: Analitik Bir Çerçeveye Doğru. Liberal Düşünce Dergisi 32, 97-118.
Hardt, H. (1999). “Eleştirel”in Geri Dönüşü ve Radikal Muhalefetin Meydan Okuyuşu: Eleştirel Teori, Kültürel Çalışmalar ve Amerikan Kitle İletişimi Araştırması. (Çev. Mehmet Küçük). M. Küçük (Ed.), Medya, İktidar, İdeoloji (2. Baskı, 15-75). Bilim ve Sanat Yayınları.
Hippler, J. (2007). Ulus İnşası Konseptleri ve Teorik Yönleri: Şiddetli Anlaşmazlıklar, Anlaşmazlıklardan Kaçınma ve Ulus İnşası-Terminoloji ve Politik Konseptler. (Çev. Algan Sezgintüredi, Burhan Şayli). J. Hippler (Ed.), Ulus İnşası (1. Baskı, 7-19). Versus Kitap.
Iyengar, S. (1997). Siyasette Erişim Yanlılığı: Televizyon Haberleri ve Kamuoyu. (Çev. Süleyman İrvan). S. İrvan (Der.), Medya, Kültür, Siyaset (1. Baskı, 233-252). Bilim ve Sanat Yayınları.
Iyengar, S. (2017). A Typology of Media Effects. K. Kenski & K. H. Jamieson (Eds.), The Oxford Handbook of Political Communication (1. Baskı, 59-68). Oxford University Press.
Jackman, R. W. & Miller, R. A. (1996). A Renaissance of Political Culture?. American Journal of Political Science, 40 (3), 632-659. https://doi.org/10.2307/2111787
Jamieson, K. H. & Kenski, K. (2017). Political Communication: Then, Now, and Beyond. K. Kenski & K. H. Jamieson (Eds.), The Oxford Handbook of Political Communication (1. Baskı, 3-11). Oxford University Press.
Jillson, C. (2018). American Government: Political Development and Institutional Change. Routledge.
Joseph, J. (2003). Social Theory: An Introduction. New York University Press.
Kabasakal-Arat, Z. K. (2019). Human Rights. A. Özerdem & M. Whiting (Der.), The Routledge Handbook of Turkish Politics (299-314). Routledge
Kavanagh, D. (1972). Political Culture. The Macmillan Press.
Keitner, C. I. (2007). The Paradoxes of Nationalism: The French Revolution and Its Meaning for Contemporary Nation Building. State University of New York Press.
Kemp, G. (2016). Media History. G. Kemp, B. Bahador, K. McMillan & C. Rudd (Eds.), Politics and the Media (2. Baskı, 22-34). Auckland University Press.
Kemp, G. (2016). Media, Politics and Democracy. G. Kemp, B. Bahador, K. McMillan & C. Rudd (Eds.), Politics and the Media (2. Baskı, 8-21). Auckland University Press.
Kökçe, H. (2023). Milliyetçi Hareket Partisi’nin 3 Kasım 2002, 22 Temmuz 2007, 7 Haziran 2015, 1 Kasım 2015 ve 24 Haziran 2018 Seçimlerinde Siyasal İletişim Yönetimi. . Özkır (Ed.), Türkiye’de Demokrasi Siyasal İletişim ve Seçim Kampanyaları (319-367). Türkiye Araştırmaları Vakfı Yayınları.
Krutz, G. (2021). American Government 3e. Rice University-Openstax.
Lefebvre, H. (1990). Marksizm (Çev. Vedat Günyol). Alan Yayıncılık.
Mandel, E. (1992). Marksizme Giriş (Çev. Orhan Dilber, Şadi Ozansü). Yazın Yayıncılık
Mardin, Ş. (1990). Türkiye’de Toplum ve Siyaset Makaleler I, M. Türköne &Tuncay Önder (Der.), İletişim Yayınları.
Marx. K. & Engels F. (1998). The German Ideology. Prometheus Books.
McNair, B. (2003). An Introduction to Political Communication. Routledge.
Moy, P. & Neumann, R. (2024). Political Communication: A Lens on Society. P. Moy & R. Neumann (Eds.), Political Communication, Culture, and Society (1. Baskı, 19-25). Routledge.
Noelle-Neumann, E. (1959). Mass Communication Media and Public Opinion. Journalism Quarterly 36 (4), 401-409. https://doi.org/10.1177/107769905903600401 .
Noelle-Neumann, E. (1997). Suskunluk Sarmalı Kuramı’nın Medyayı Anlamaya Katkısı. (Çev. Süleyman İrvan). S. İrvan (Der.), Medya, Kültür, Siyaset (1. Baskı, 223-232). Bilim ve Sanat Yayınları.
Özkan, A. (2016). 7 Haziran ve 1 Kasım Seçimlerinde Siyasal İletişim. Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı (SETA)
Özkır, Y. (2023). AK Parti’nin 3 Kasım 2002, 22 Temmuz 2007, 12 Haziran 20122, 7 Haziran 2015, 1 Kasım 2015 ve 24 Haziran 2018 Genel Seçimlerindeki Siyasal İletişim Yönetimi. Y. Özkır (Ed.), Türkiye’de Demokrasi Siyasal İletişim ve Seçim Kampanyaları (183-262). Türkiye Araştırmaları Vakfı Yayınları.
Özkır,Y. (2023). Türkiye’de Demokrasi ve Siyasal İletişim Kampanya İçerikleri. Y. Özkır (Ed.), Türkiye’de Demokrasi Siyasal İletişim ve Seçim Kampanyaları (125-147). Türkiye Araştırmaları Vakfı Yayınları
Perloff, R. M. (2014). The Dynamics of Political Communication: Media and Politics in a Digital Age. Routledge.
Pfetsch, B. (2001). Political Communication Culture in the United States and Germany. Press/Politics 6 (1), 46-67.
Pfetsch, B. (2004). From Political Culture to Political Communications Culture: A Theoretical Approach to Comparative Analysis. F. Esser & B. Pfetsch (Eds.), Comparing Political Communication: Theories, Cases, and Challenges (1. Baskı, 344-366). Cambridge University Press.
Pfetsch, B. & Esser, F. (2012). Comparing Political Communication. F. Esser & T. Hanitzsch (Eds.), Handbook of Comparative Communication Research (1. Baskı, 25-47). Routledge.
Poulantzas, N. (1976). The Crisis of the Dictatorships. (Çev. David Fernbach). Humanities Press.
Pye, L. W. (1965). Introduction: Political Culture and Political Development. L. W. Pye & S. Verba (Eds.), Political Culture and Political Development (3-26). Princeton University Press.
Sassoon, A. S. (1987). Gramsci’s Politics. Hutchinson Education.
Savigny, H. (2002). Public Opinion, Political Communication and the Internet. Politics 22 (1), 1-8. https://doi.org/10.1111/1467-9256.00152
Sidney, V. (1965). Comparative Political Culture. L. W. Pye & S. Verba (Eds.), Political Culture and Political Development, (512-560). Princeton University Press.
Street, J. (2001). Mass Media, Politics and Democracy. Palgrave.
Tachau, F. & Heper, M. (1983). The State, Politics, and the Military in Turkey. Comparative Politics 16 (1), 17-33.
Thompson, J. (2013). British Political Culture and the Idea of ‘Public Opinion’, 1867-1914. Cambridge University Press.
Turan, İ. (1986). Türkiye’de Siyasal Kültürün Oluşumu, E. Kalaycıoğlu & A. Y. Sarıbay (Der.), Türk Siyasal Hayatının Gelişimi (461-487). Beta Basım Yayım).
Turan, İ. (1993). Türkiye’de Din ve Siyasal Kültür. R. Tapper (Der.), Çağdaş Türkiye’de İslam: Din, Siyaset, Edebiyat ve Laik Devlet (39-69). Sarmal Yayınevi.
Wallerstein, I. (1983). Historical Capitalism. The Thetford Press.
Wallerstein, I. (1991). The Capitalist World-Economy. Cambridge University Press.
Williams, R. (1979). The Growth and Role of The Mass Media. C. Gardner (Ed.), Media, Politics and Culture: A Socialist View (1. Baskı, 14-24). The Macmillan Press.
Wright, E. O. (2014). Neo-Marksist Sınıf Analizinin Esasları. (Çev. Çiğdem Çidamlı). E. O. Wright (Ed.), Sınıf Analizine Yaklaşımlar (1. Baskı, 15-48). NotaBene Yayınları.
Wright, E. O. (2014). Sınıf Analizine Yaklaşımlar (Çev. Ed. Vefa Saygın Öğütle) E. O. Wright (Ed.). NotaBene Yayınları.
Yiğitbaşı, K.G. (2015). 22 Temmuz’dan 7 Hazirana’a Kampanyalar Ekseninde Adalet ve Kalkınma Partisi’nin (AK Parti) Siyasal İletişimi. İ. Çağlar & Y. Özkır (Eds.), Türkiye’de Siyasal İletişim 2007-2015 (19-54). Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı (SETA).
24 Haziran 2018 Genel Seçimler MHP Seçim Beyannamesi. https://www.mhp.org.tr/usr_img/_mhp2007/kitaplar/24haziran2018_secim_beyannamesi_tam_web.pdf

Pages

87-112

Published

February 4, 2025

License

License